|
Dierenarts Maarten Aarts van de Dierenartspraktijk Sint Oedenrode vindt het een wonderlijk verhaal met MAXH. Onder het motto eerst zien, dan geloven gaf hij het één van zijn eigen paarden. Een hele grote vierjarige merrie (Kingston x Ubis x Nimmerdor), die door haar grootte en bloederige uiterlijk maar moeilijk in de spieren kon komen en wat slap was.
Positief was, dat de effecten in het gebruik na zes weken duidelijk merkbaar waren. Aarts zou geen veterinair zijn, als hij diezelfde effecten niet graag cijfermatig had willen staven met gegevens uit bloedonderzoek. In het bloedonderzoek, dat hij voor aanvang van zijn voedertest met MAXH deed eind maart en zes weken later opnieuw, waren de effecten zichtbaar
Aarts: Eerst even de praktijk. De merrie at na zes weken MAXH haar voer beter, begon in combinatie met het rijden spieren te ontwikkelen die ze voorheen niet had en was in het algemeen gemakkelijker te rijden. Alleen maar positief dus. Dan nu het bloedonderzoek. Ik moet even voorop stellen dat het een gezonde merrie betrof, met een heel normaal bloedbeeld. In maart zag je een iets verhoogd ureumgehalte, wat erop wijst dat de nieren de afbraakproducten van eiwitten uit voer en arbeid net niet genoeg uit het bloed kunnen zuiveren. Dat ureumgehalte was in mei nog steeds aan de hoge kant, maar wel een klein beetje gezakt, wat zou betekenen dat de nieren beter functioneren. Als je echter in aanmerking neemt dat de merrie in kwestie in mei natuurlijk al heerlijk aan het eiwitrijke voorjaarsgras zat, komt de iets lagere waarde in een nog positiever licht te staan. Er waren meer bloedwaarden die voor mijn gevoel op dezelfde veranderingen wijzen, zonder dat ze spectaculair zijn gedaald of gestegen. Zo duiden de waarden voor GGT en GLDH op de leverwerking. In mei was een verhoogde activiteit waar te nemen.
Echt cijfermatig de werking van MAXH bewijzen, blijft natuurlijk moeilijk. Zeker met één paard en één bloedonderzoek. Maar met name mijn praktijkervaring was positief.
Misschien zou Aarts nog eens een bloedonderzoek moeten doen met een paard dat minder in conditie was dan zijn in principe gezonde merrie, om spectaculairdere effecten in het bloed te kunnen meten. Aarts: Dat zou misschien nog eens kunnen, ja. Maar ik beveel het product in mijn praktijk bij paarden met conditieproblemen in elk geval nu wel aan. Wat dat betreft is het eerst zien, dan geloven nu dus wel geloven geworden!
Maarten Aarts
|




